ฉุกเฉิน · อ่านประมาณ 4 นาที · เผยแพร่ 22 พฤศจิกายน 2569
แมวที่เบ่งบ่อยแต่มีปัสสาวะน้อยมากหรือไม่มีเลย โดยเฉพาะแมวเพศผู้ อาจมีทางเดินปัสสาวะอุดตันซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉิน ควรติดต่อและพาไปตรวจทันที ไม่บีบท้องหรือรอดูข้ามคืน
สังเกตสิ่งที่ออกมาจริง
เข้ากระบะซ้ำ นั่งนาน ร้อง เลียอวัยวะเพศ หรือปัสสาวะนอกกระบะอาจเป็นสัญญาณของปัญหาทางเดินปัสสาวะ ดูว่ามีก้อนปัสสาวะใหม่หรือไม่
ท่าเบ่งอาจทำให้เข้าใจว่าเป็นท้องผูก หากไม่แน่ใจว่าเบ่งอะไร ควรบอกสัตวแพทย์และให้ตรวจ แทนการเริ่มยาระบายหรือรอดูเอง
เหตุใดจึงถือว่าเร่งด่วน
เมื่อปัสสาวะออกไม่ได้ ร่างกายอาจเสียสมดุลและทรุดได้ แมวเพศผู้มีโอกาสเกิดอุดตันมากกว่า แต่ทุกเพศที่ฉี่ผิดปกติต้องได้รับการประเมิน
หากร่วมกับซึม อาเจียน เจ็บท้อง หรืออ่อนแรง ยิ่งต้องรีบ ไม่ใช้เกณฑ์ว่าต้องไม่ฉี่ครบหนึ่งวันก่อนจึงเป็นอันตราย
ช่วยอย่างไรระหว่างเตรียมไป
ให้แมวอยู่ในพื้นที่สงบ ใช้กรงรองผ้าหรือแผ่นซับ และพาไปตรวจโดยเร็ว โทรบอกทีมว่าเบ่งปัสสาวะแต่ไม่เห็นปัสสาวะออก
ไม่คลำบีบกระเพาะปัสสาวะ ไม่กดท้อง และไม่ฝืนป้อนน้ำปริมาณมาก การให้น้ำเพิ่มไม่สามารถแก้อุดตันได้ และไม่ควรทำให้เดินทางช้า
อย่าเลือกยาและอาหารแทนการตรวจ
อาการคล้ายกันอาจมีสาเหตุต่างกัน เช่น การอักเสบ นิ่ว หรืออุดตัน จึงไม่ควรใช้ยาปฏิชีวนะเหลือ ยาขับปัสสาวะ หรืออาหารสลายนิ่วเอง
นิ่วไม่ใช่ทุกชนิดที่จะตอบสนองต่ออาหารเหมือนกัน การเลือกอาหารเฉพาะโรคควรตามผลตรวจและคำแนะนำ ไม่เติมสารปรับความเป็นกรดเอง
ข้อมูลกระบะช่วยได้มาก
บอกเวลาที่เห็นปัสสาวะครั้งสุดท้าย จำนวนแมวในบ้าน ชนิดอาหาร การเปลี่ยนกิจวัตร และประวัติเคยอุดตัน ถ้ามีภาพก้อนปัสสาวะหรือตอนเบ่งให้นำมา
บ้านหลายตัวอาจไม่รู้ว่าใครปัสสาวะ ให้แจ้งความไม่แน่ใจตรง ๆ ไม่ต้องรอแยกแมวเพื่อพิสูจน์ก่อนออกเดินทางเมื่อเห็นอาการเสี่ยง
ดูแลหลังพ้นระยะฉุกเฉิน
ขอแผนติดตามเรื่องการปัสสาวะ อาหาร น้ำ ยา และวันที่ตรวจซ้ำ เมื่อกลับบ้านควรทราบชัดว่าหากเบ่งอีกหรือฉี่น้อยต้องทำอย่างไร
จัดน้ำสะอาดหลายจุด กระบะสะอาดในตำแหน่งปลอดภัย และลดความขัดแย้งระหว่างแมว การปรับบ้านช่วยการดูแลระยะยาวแต่ไม่แทนการรักษาอุดตัน
คำถามที่พบบ่อย
ฉี่ออกเป็นหยดถือว่าปลอดภัยไหม
แมวตัวเมียต้องระวังหรือไม่
นวดท้องให้ฉี่ออกได้ไหม
แหล่งอ้างอิงและอ่านเพิ่มเติม
บทความนี้เรียบเรียงเพื่อให้ความรู้ทั่วไป ไม่ได้อ้างว่าผ่านการตรวจทานรายบทความโดยสัตวแพทย์ของโรงพยาบาล และไม่ใช้แทนการตรวจวินิจฉัย การใช้ยา หรือแผนรักษาของสัตว์เลี้ยงแต่ละตัว

